{"id":4390,"date":"2015-11-02T23:54:31","date_gmt":"2015-11-02T22:54:31","guid":{"rendered":"https:\/\/hansvandergugten.nl\/?p=4390"},"modified":"2020-08-14T00:29:48","modified_gmt":"2020-08-13T22:29:48","slug":"klinknagel-stuk-pivet-out","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/hansvandergugten.nl\/?p=4390","title":{"rendered":"Klinknagel stuk \/ Rivet out."},"content":{"rendered":"

\"g88b_HansBrinker\"<\/a><\/p>\n

Kortgeleden schreef ik na een enerverend avontuur ergens op facebook:<\/p>\n

Wow, that was a quick action!<\/em>
\n At 11.30 a neighbouring houseboat came back from the shipyard.<\/em>
\n Within half an hour one of the neighbours heard the sound of running water and found that curious because they had not connected anything with water yet. The doom scenario of ship habitants is when you have been in dock and you go home and a rivet has popped out. This is what had happened. Apart from reassuring the neighbours that it would take days for the boat to sink, so relax, I took the necessary action: making a pointed piece of wood and pushing it into the hole. My arm was just long enough and it succeeded. Then phoning the shipyard, concluding that going back right away was the best, finding another tow boat, that came over right away from Zaandam to Amsterdam. At 3.30 they departed again and by now they will be close to the already lowered dock, where they will be lifted out of the water during the coming two hours. Mission accomplished.<\/em><\/p>\n

Zo, dat waren mijn snelle aantekeningen in het Engels. <\/em>Verder in het Nederlands.
\n<\/em><\/p>\n

Hello, meet my neighbours Annelou and Christie:
\n\"IMG_6920\"<\/a><\/p>\n

Deze selfie maakten ze toen ze met hun woonschip voor de tweede keer binnen een paar dagen terugvoeren van scheepswerf De Vooruit in Zaandam naar hun ligplaats in de Amstel in Amsterdam centrum.
\nNou, dat was me wat.
\nVerleden week kwamen mijn buurvrouwen terug van de scheepswerf na het\u00a0 vijfjaarlijkse bezoek aan het dok met hun woonschip. Het was bijna half twaalf en ik bood nog een helpend handje bij het aanmeren.
\nHier wordt hun schip door Ramiro van Amstel en IJ langzaam rondgedraaid rond de dukdalf en langs het schip dat tegen het mijne aanligt naar haar plaats getrokken.\"20151023_111639_resized_1\"<\/a><\/p>\n

Daarna ging ik om de hoek op consult bij mij fysiotherapeut. En ik was nog maar even terug toen Christie me riep en zei dat hun boot lekte. Kalm blijven en in action mode is dan het devies. Ik woon inmiddels al ruim vijfendertig jaar op mijn woonboot en heb in dat verre verleden tweemaal een lek in mijn schip meegemaakt. Mede daardoor heb ik een redelijk paraat besef van hoelang het duurt voordat zo’n schip daadwerkelijk zinkt door een klein gaatje onder de waterlijn: minstens meerdere dagen, zo niet weken.
\nAfijn, Christie had binnen een uur na aankomst water gehoord en realiseerde zich met een schok dat dat helemaal niet kon: ze hadden de drinkwaterverbinding met de kant nog helemaal niet aangesloten!!!
\nZowaar, ze vond het lek. Het was via een luik in de vloer zelfs bereikbaar.
\nLiggend op de vloer, zover als mogelijk duikend in de opening kon ik, letterlijk stroomopwaarts, met mijn rechter wijsvinger de bron van de spuitende lekkage bereiken.<\/p>\n

\"IMG_6916-1\"<\/a><\/p>\n

Toen werd het stil. En moest ik het, na even te hebben nagedacht over de volgende stap, weer loslaten.
\nOndertussen werd er gefilmd en met de scheepswerf gebeld.
\nOok werd het filmpje naar de De Vooruit gemaild.
\nDe techniek staat voor niets heutzutage.
\nTwee filmpjes, samen goed voor 25 seconden:
\n